Steen van Rosette

Steen van Rosette
De Steen van Rosette, ook vaak Steen van Rosetta genoemd, is een donkere granieten steen die in juli 1799 in Egypte door een Franse soldaat werd ontdekt bij de Egyptische plaats Rosetta (nu El Rashid) tijdens een slag tussen het leger van Napoleon en de Britten. Op de steen staat op drie verschillende manieren een tekst geschreven:

o in het Egyptisch door middel van Egyptische hiërogliefen
o in het Egyptisch door middel van demotisch schrift
o in het Grieks alfabet.

Hierdoor bleek de steen een belangrijke sleutel te zijn voor het ontcijferen van hiërogliefen door Thomas Young en Jean-François Champollion in 1822. Dit leidde tot begrip van de betekenis van hiërogliefen, die vele eeuwen onontcijferd waren gebleven, en vele andere vertalingen.

De tekst op de steen is een dankbetuiging van de priesters van Memphis aan de farao Ptolemaeus V Epiphanes. De tekst is gedateerd op 27 maart van het jaar 196 voor Christus.

Later zijn nog twee andere decreten gevonden, het decreet van Canopus en het decreet van Memphis. Ook deze decreten waren tweetalig en in drie schriften en gaven daarmee verdere informatie over het demotisch en hiërogliefisch schrift en de Egyptische taal

De steen van Rosette kan worden bezichtigd in het British Museum in Londen, waar hij al sinds 1802 wordt bewaard.